Ekim 02, 2012

Ölümü gördüm.

Bu sabah otobüs durağına giderken aklıma düşen düşünceler vardı. Düşünürken kendi kendime yarım kalmanın nasıl da yarım kalan şeyi yavaş yavaş öldürdüğünü, acısının nasıl da içe oturduğunu, habersizdim Küçük İskender'in bunu bu kadar güzel ifade ettiğinden:

"Yarım bırakmak değil mi ölmek? Hele hele canlılığa değer verenlerin, cana inananların, cana can katabileceklerin can çekişerek gitmesi.. Türkçe'nin en trajik deyimlerinden biridir o: Can çekişmek. Bir güç, almaya çalışırken canı, siz de bırakmamak için uğraşıyorsunuz; bir o çekiyor, bir siz. Böyle ıstıraba şiir dayanmaz."

KÜÇÜK İSKENDER / bir delinin ot defteri / halbuki simit öyle mi / sayfa 30


Fazla söze ne hacet, "Bir eflatun ölüm" gelir ve alır seni, beni..



Yorum Gönder