Ekim 28, 2012

"Ve bebekler de ölür.."

İnsanların acılarına bakarak acaba diyorum bazen, boşa mı acılar çekiyoruz hayatta? Bir annenin ya da babanın altı yaşındaki oğlunun ölümünü düşününce, içimizdeki ezilmelerin yersiz ve gereksiz olduğu kanısına varıyorum. Sonra aklıma şu söz geliyor: Allah dağına göre kar verir. Hatalı olmalı başkalarının acılarını kendi acınla kıyaslayıp kendininkini sıradan ve aşağıda bulmak, insanlar ne acılar çekiyor, senin üzüldüğün şeye bak demek. Kabul edilmesi gereken, acıların farklı farklı olduğu ve birbirleri ile kıyaslanmaması gerektiğidir. Yaşadığımız anlardan ibaretiz.. Geçmiş artık yok, gelecek ise meçhul.. 

Ufacık bir çocuk tanıdım ailesinin yaşatmaya çalıştığı.. Ona yakın olmak istedim ama benden pek hoşlanmadı sanırım. Uzaktan baktım ben de ona. Küçük, güzel yüzüne baktım, koşuşturmalarını izledim. İçten içe kederlendim onun için, dualar ettim. Daha geçtiğimiz Perşembe kuzenlerime anlattım onu. Keşkeler geçti konuşmalarımızda..

Efe altı yaşındaydı.. Patronumun şeker torunu.. Mucize bekledim senin için ama olmadı..

Artık zaman Efe için durdu ve bu cümlelerin hiç anlamı yok belki de.. Şimdi destek olma zamanı acıları sarmak için..

Güzel uyu esmer yüzlü çocuk..
Yorum Gönder